دیشب پوستر جشن بسیج برای روز دانشجو و پوستر خود مراسم رو دیدم. یکیش خیلی بد بود، اون یکی بدک نبود. ولی خوبی اون پوستر بده این بود که نوشت هبود طراح: فلانی. دارم حال می کنم. اول تونستم کاری کنم که بچه ها اسم طراح رو بنویسن و بعد هم طوری که به جای دیزاینر و غیره بنویسن: "طراح". پوستر همایش بزرگ ۱۶ آذر هم عادی بود. اشکالاتی هم داشت از جمله شلوغ بودن و غیر منسجم بودن و پراکندگی. امروز ظهر هم پوسترهای قلم ۱۱ و رویش رو دیدم. جفتش خوب بود ولی قلم ۱۱ عالی بود. دست ۲۰۳۰ دیدم. طرحش از یکی از بچه های ۸۳ است. فوق العاده بافکر و زیبا و پر از نکته و جذاب. قلم های قبلی تو سایه بودن و قلم ۱۱ کنار چوب بیلیارد منتظر بود تا یه توپ رو بزنه. رو توپ ها شماره نوشته شده بود. تعداد نقطه های "قلم منتشر شد" هم یازده تا بود که کنار هم ردیف شده بودن و آخریش بزرگتر بود، یه چیزی مشابه پوستر قلم ۹. از یه چیز خوشحال ترم. این که پوستر طراحی کردن شده یه رقابت و همه اینها از پوستر قلم ۹ و من شروع شد. کلی حال می ده!!! یاد قلم ۸ افتادم. وقتی که سرویسی درست کردم به نام سرویس عکس! و تو قلم سینمایی ه مبا کمک ۲۰۳۰ ادامه پیدا کرد که عکس هم گرفتم برای تیتر یک نشریه. کلی تیکه و مسخره بازی بود که چیه این سرویس عکس. الان تو نگاه و قلم کار عکس تبدیل شده به یه کار حرفه ای. سرویس داره و کلی آدم و ایده. در همون راستا هم بود که طرح جشنواره عکس مطرح شد و الان هم ۳۰۲۴ خیلی سنگین و جدی دنبالشه. طرحی که جدی مطرحش کردم و دستای ۳۰۲۴ رو گذاشتم تو پوست گردو. مهم خوب انجام شدن کاره، ان شا الله.