ایستاده در رنگین کمان

http://www.standing-in-rainbow.blogfa.com

 

    اسم وبلاگ تقریبا "هیچ" و "همه" ربطی به نوشته های توش داره و نداره! نویسنده وبلاگ "نیلی"، 24 سالشه و تهرانی. نمی دونم مهندس راه آهنه، سوزنبانه، رئیس کوپه است، مکانیکه، یه چیزیه که به قطار ربط داره! من که نفهمدم!

    دیگه این که من رو لینک کرده و من به سبک خودم لینکش می کنم. علائقش: مسخره کردن ملت، کتاب و فیلم و مسائل فرهنگی و ده ها مورد دیگه است که من نمی دونم. سطح فکریش قابل قبوله (این رو جدی گفتم) و البته امیدوارم از اون تیپیکال ها نباشه - البته اگه باشه کار من راحت تره، تا حالا که به نظرم نبوده- و البته آدم باهوشیه و زیرک، این رو به سادگی (اگه به اندازه من عاقل باشین!) از نوشته هاش می تونین بفهمین. خرخونه! به جون مامانم خودش گفت واسه کنکور فوق کلی خوند! با این که به اندازه ما نفتی ها و برقی های شریف (توالی منطقی رو حال کردین؟  یعنی ما نفتی ها اندازه برقی ها...) باسواد نیست، ولی فکر می کنه خیلی کارش درسته. به خیال خودش مهندسی نفت و برق و راه آهن و آهن پاره یکیه ... زهی خیال باطل!

    مورد بعد اینه که انگار با 24 سال سن در شرف تبدیل شدن به ترشی 7 ساله می باشه و کماکان قصد ازدواج نداره. یک جفت خواهر دوقلو انگار داره (شاید هم نداره) و دیگه این که هیچی. مثل اکثر "ادم" ها طرفدار احمدی نژاد نیست، مسلما تفکراتش مثل جوان های این دوره است و وبلاگش به شدت ارزش خوندن همیشه رو داره. من بیخود کسی رو لینک نمی کنم (دروغ گفتم این رو!) ولی همه می دونن اگه گفتم به شدت ارزش همیشه خوندن داره یعنی یه چیزی در کاره ...

    متن های روزانه (روزنوشت) - وبعضا ساعت نوشت - از بهترین نوع متنهای وبلاگشن. به همین دلیل باید زود به زود وبلاگ رو دنبال کرد.

    جزو 5-6 وبلاگیه که من همیشه سر می زنم، و توصیه اکید و مطلق دارم به خوندن و دنبال کردنش.

کاغذ بی خط

http://www.niko.ir

"احسنت.

احسنت به لوگو.

احسنت به فونت و سایز و رنگ آن.

احسنت به طراحی لوگو

اجسنت به تو که این همه رو آفریدی"

    این کامنتی بود که من موقعی که برای اولین بار وبلاگ رو دیدم گذاشتم. طراحی زیبای وبلاگ که احتمالا اکثرش کار خود نویسنده وبلاگ یعنی حسین نیکو نژاد است بدجوری من رو جذب کرد. از بیست بیست رو باید داد، البته با روی کرو بردن. متن هایی نسبتا ادبی که هر از گاهی در وبلاگ قرار می گیرد قسمت اعظم نوشته ها را تشکیل می دهد. متن هایی که علیرغم زیبا و احساسی بودنشان به هیچ وجه سانتی مانتالیسم را فریاد نمی کنند... .

    از آفرینش گفتن، از عشق گفتن، از انسان، نابودی، مرگ، گفتن مفاهیمی است که در آن قسمتهایی که من خواندم رخ می نمودند. " می خواهم بنویسم/ نمی دانم از چه و برای که/ اما می دانم/ می دانم فاصله است که این سطر را سیاه  می کند/ فاصله است که من را، که تو را/ نه نه/ تو سفیدی/ سفید" خیلی خودمانی و خیلی تاثیر گذار.

فریاد زیر آب

http://www.shaker.ir   

اولین چیزی که موقع وارد شدن به سایت (که البته در اصل یه وبلاگه تو میهن بلاگ) توجهم رو جلب کرد، عکسش بود. - من معمولا به عکس ها دقت می کن و عکسای وبلاگم رو هم معمولا با دقت انتخاب می کنم - در مطلبی به تاریخ پنج شنبه ۱۶ فروردین. اول فکر کردم یه عکس معمولیه، ولی بعدش دیدم عکس بسیار زیبا و با مفهومیه. البته کلا عکسای وبلاگ تنها وجه تشابهشون جالب بودن، تاما عکسای از اون تیپ که گفتم هم توش پیدا می شه.

    نویسنده وبلاگ شاغلام و از بهمن کار این وبلاگو شروع کرده. وبلاگی که اون طور که خودش می گه از همون روزای اول مخاطبای زیادی جلبش شدن. 

    وبلاگ رو قالبش و طراحیش کار شده، و البته عیبش اینه که لوگو نداره. البته تا این لحظه. مطلبای وبلاگ هم علاوه بر آرشیو ماهانه به صورت موضوعی هم آرشیو می شن، و فعلا چهار موضوع کلی دارن. سب کلی وبلاگ توضیح کلی موضوع با یه عکس جذاب و سپس نوشتن مطلبه.

دو یا سه چیز

/http://2ya3chiz.blogfa.com

    نویسنده این وبلاگ دیوانه ترین ادم ممکنه، سعید عزیز. دیونه ترین آدمی که تا به حال دیدم، بعد از خودم البته. وبلاگی درباره همی چیز از یه آدمی که از سینما، ادبیات، فرهنگ و تا اندیشه چیزای زیادی می دونه. بعضی وقتها متنای عالی می نویسه، مثل این. بچه باحالی که مثل خودم و شاید بهتر از من کلی افتاده داره و نیمی از مدتی که تو دانشگاه بوده تو سایت گذشته. عشق سعدی و سینما. کسی که منو با مدرسه آشنا کرد.

    درباره وبلاگ نوشته: دو سه چیزی که از "او" میدانم. - این رو هم به شباهتاش با من اضافه کنین، هر دومون یه "او" داریم- اما "او" کیست؟ او همانی است که: «ز من مپرس که در دست او دلت چون است/از او بپرس که انگشتهاش در خون است.» او همانی است که: «طعم اولین باری که تولدش رو بهش تبریک گفت یه چیز دیگه س.» او همانی است که مهم نیست. امیدوارم هیچ کس این وبلاگو از دست نده.

وقتی که چراغ ها خاموش می شوند

http://wtlgd.blogfa.com

عنوان وبلاگ از کتاب سینماییِ When the Lights Go Down، نوشته شده توسط پائولین کیل گرفته‌ شده است.

نویسنده وبلاگ آقای هم سکشن و هم رشته بنده است، سجاد که وبلاگ نویسی رو از ۲ مهر شروع کرده. وبلاگ با توجه به علاقه ویژه ش بیشتر در مورد سینما است و نقدهای جالب سینمایی. هر چند خودش می گه :«موضوع نوشته‌های من در این بلاگ فرهنگی/هنری خواهد بود. فرهنگی را می‌گویم برای اینکه دستم را کمی بازتر بگذارم وگرنه اکثر نوشته‌هایم به علاقیات هنری‌ام مربوط خواهند شد. از بین همه‌ی هنرها عاشق سینما هستم. عکاسی، گرافیک، موسیقی، ادبیات و .... را هم کم دوست ندارم.»

اولین پست وبلاگ یه عکس بسیار بسیار زیباست. دیدنش واقعا توصیه می شه. قالب وبلاگ معمولی و سبکه، و هر وقت چیزی بنویسه آپدیت میشه. من به طور مرتب وبلاگ رو می بینم و اگه زیرآب ما پیش حاجی توسط سجاد خورده نشه و دست از تیکه های بی مزه ش ورداره! باز هم می بینم.

مثل آبی، مثل دریا

 http://melika-unique.blogfa.com

خداوندا به من بیاموز که دوست داشتن از عشق برتر است

این اولین جمله ایه که که تو وبلاگ می بینین. برداشتی از جمله مشهور دکتر علی شریعتی:«خدایا! به هر که دوست میداری بیاموز که؛ عشق از زندگی کردن بهتر است ، و به هر که دوست ‌تر می ‌داری بچشان که دوست داشتن از عشق نیز برتر است!»

نویسنده وبلاگ ملیکا و این طور که از نوشته هاش تو 10 بهمن 85 به نظر میاد قراره بیشتر آپدیت کنه، هر چند خودش می گه:«هر وقت عشقمون بکشه آپ می کنیم! همینه که هست می خوای بخواه نمی خوایم بخواه». جوک، سخن نغز، مطالب و برنامه های کامپیوتری، شعرهایی از دیگران و البته خودش. رو قالب وبلاگش کار کرده. یه مطلب دیگه این که خودش فکر می کنه شاعر خوبیه، ولی بقیه هم همین نظر رو دارن!!!

بودن وبلاگش بهتر از نبودش و به حداقل یک بار دیدم می ارزه.