کاغذ بی خط
"احسنت.
احسنت به لوگو.
احسنت به فونت و سایز و رنگ آن.
احسنت به طراحی لوگو
اجسنت به تو که این همه رو آفریدی"
این کامنتی بود که من موقعی که برای اولین بار وبلاگ رو دیدم گذاشتم. طراحی زیبای وبلاگ که احتمالا اکثرش کار خود نویسنده وبلاگ یعنی حسین نیکو نژاد است بدجوری من رو جذب کرد. از بیست بیست رو باید داد، البته با روی کرو بردن. متن هایی نسبتا ادبی که هر از گاهی در وبلاگ قرار می گیرد قسمت اعظم نوشته ها را تشکیل می دهد. متن هایی که علیرغم زیبا و احساسی بودنشان به هیچ وجه سانتی مانتالیسم را فریاد نمی کنند... .
از آفرینش گفتن، از عشق گفتن، از انسان، نابودی، مرگ، گفتن مفاهیمی است که در آن قسمتهایی که من خواندم رخ می نمودند. " می خواهم بنویسم/ نمی دانم از چه و برای که/ اما می دانم/ می دانم فاصله است که این سطر را سیاه می کند/ فاصله است که من را، که تو را/ نه نه/ تو سفیدی/ سفید" خیلی خودمانی و خیلی تاثیر گذار.