ایام انتخابات بود و من صبح تا شب تو سایت. یه خبر تو روز خوندم از رایزنی ها درباره پرونده هسته ای. به بغل دستسم گفتم خبر رو. گفت چند وقته خبری نیست. گفتم پس یه اتفاقی می خواد بیفته. مهم این نیست که ایان تحریم بشه یا نه، یا حمله کنن بهش یا نه که در هر دو صورت این آقایون نمی گن اشتباه کردیم. و معلوم نیست باید چی بشه تا بگن اشتباه کردیم. مهم اینه که قضیه رو ناموسی کردن. دارن روز به روز حساس ترش می کنن. با جشن ۲۲ بهمن دیگه هیچ پلی نمی مونه. نباید این قدر حیثیتیش کرد. به خدا درست نیست. تو هر در و دهاتی که میره داد می زنه. بابا به خدا این قدر مهم نیست ما حد اقلی که لازمه برای دفاع رو داریم، و هدف دیگه ای هم فعلا نیست. اگه بگن هست دروغه.

یکی از بی نهایت بدیهای این قشر اینه که شان و جایگاه نمیشناسن. بابا انرژی هسته ای خوبه ولی نه این طوری، مردمی بودن خوبه نه ژانگولر بازی، اسیر کلیشه نبودن خوبه نه این که هر کلیشه ای رو شکستن. هر کاری که می خاون با منطق بی منطقیشون می کنن، نوبت به بقیه که می رسه عقل کافی نیست و ... .