چند روزی بود که جرات نداشتم بیام. چون نمرات رو دارن می زنن و من اگه بیام و یکی یکی صفرها رو بشمرم... . تا یان که امروز ۴۰۴۴ گفت تا آخر تابستون که می میری! اگه این طوری باشه. ضمنا این دو سه روز مشغول عملیات تبدیل از فت به ان تی اف اس و بالعکس به دفعات، نصب ده ها ! ویندوز، تغییر سایز پارتیشن و ... بودم که مضاعف شد.

زندگی پررنج

    دیشب فیلم مستندی از ورهرام نشون داد مستند ۴. از زندگی پررنج ایل بختیاری، که اصالتا به اون تعلق دارم. و داستان رنجهای بیی شمار ایلی که گویا بزرگترین قوم عشایری ایران هستن. دل آدم می گیره وقتی می بینه که مادری باید بچه اش رو که مرده به دنیا اومده با دست خودش دفن گنه. دلیل مرگ بچه اش هم اینه که تو راه کوهستان باید زن باردار پیاده بیاد چون الاغ به اندازه کافی نیست. حقیقت زندگی عشایر و روستایی اینه. بقیه اش شعر و شعاره.

ای ول ستاری فر

    پریشب و پس پریشب مناظره رهبر به عنوان مدافع دولت که البته همین جوری استعفا داده بود! با ستاری فر بود. فردا شب 57 نفری می رن خدمت آقای احمدی نژاد! که براشون درس اقتصاد بدن! جدا از این که طرفدار ستاری فر بودم، ولی انصافا یک آدم بی طرف هم اگه پای بحث می نشست طرف ستاری رو می گرفت. کلی با استدلال های زمینی و به دور از شعار و با ارقام و به طور خاص با تسلط صحبت می کرد به نظر من. و به ازای هر ۱۰ تا چیزی که می گفت یه جواب آبکی هم رهبر می داد. فعلا دمت گرم ستاری، حق مطلب رو ادا کردی.

پوپولیست می شویم!

    مشغول بازی کردن استرانگ هولد دو هستم. قدیمیه ولی خب رو این کامپیوتر که در حد کلاس پد هم پردازش نمی کنه غنیمته. جالب بود وقتی باید پوپولاریتی رو بالا نگه می داشتم. یاد بعضی کشورها - اصلا منظورم ایران نیست - می افتادم. بازی در همین حد هم به من یاد داد بعضی وقتها چقدر سخته کنترل یه بازی. پس نکته اخلاقی: پوپولیست بودن خیلی خوبه، پوپولیست باشید.